ا
میر المومنین در خطبه قاسعه می فرماید:

بعد از لغزش ابلیس جای اعتمادی برای لغزش انسان نیست .او بعد از شش هزار سال عبادت دچار لغزش شد. ما نباید یک لحظه عبادت خودمان را ببینیم. شیطان به عبادات خودش تکیه کرد و خودش را دید. اگر ما در راه به سمت خدا رفتن یک لحظه غافل بشویم خودمان را می بینیم
 
.

ما باید ببینیم که در زندگی خود پرستی می کنیم یا خدا پرستی
ممکن است که کسی عبادت بکند ولی خود پرستی کند نه خدا پرستی. ظاهرش برای خداست ولی باطنش این طور نیست.

خدا زمینه ی امتحان را پیش آورد. این امتحان واقعا سخت بود. خاک از آتش پایین تر است
خدا قبل از اینکه مقام آدم را به ملائکه بشناساند به آنها فرمود که سجده کنند. آدم از راه رسید و جای شیطان را گرفت. کبر و خودیت شیطان اجازه نداد که سجده کند .

امام صادق(ع) می فرماید :شیطان گفت که من برای تو سجده ای می کنم که هیچ کس نکرده باشد ولی خطاب آمد که من می خواهم بگونه ای پرستش بشوم که می پسندم نه آن طور که تو می پسندی یعنی خودپرستی یا خدا پرستی
که در اینجا شیطان نادانی و استکبار کرد. ابلیس یعنی ناامید از رحمت خدا .او کاملا از رحمت خدا ناامید شد .

شیطان به موسی که داشت به کوه طور می رفت گفت که به خدا بگو که آیا راهی برای بازگشت من به سوی او هست یا خیر ،موسی در راه بازگشت از کوه طور به شیطان گفت که خدا می فرماید: راهش این است که بر قبر آدم سجده کنی. پس اگر انسان ابلیس هم بشود نباید از رحمت خدا غافل بشود.